جمال رضايى
684
بيرجندنامه ( فارسى )
فَراقِت بُرده از مُا زِندِگُانى faraqet borde az mo zendegoni * فَراقِت خُد مُنِ مِسكين چِ كِرده faraqet xod mone meskin cekerde بُبُرده گوُشتُ و مُنده استُخُانى boborde gusto monde ostoxoni * فراقت كرده رنگم زعفرانى فراقت برده از من زندگانى * فراقت با من مسكين چه كرده ببرده گوشت و مانده استخوانى * * * گُلِ سُرخُ سِفيدُم كىِ مِيَايى gole sorxo sefidom key meyayi * بِنَفشه بَلگ بيدُم كِى مِيَايى benafse balge bidom key meyayi تُ گُفتى گُل بِيَايه مُا مِيَايُم to gofti gol beyaye mo meyayom * گُلِ االَم تَمُم شُا كِى مِيَايى gole alam tamom so key meyayi گل سرخ و سفيدم كى مىآيى * بنفشه برگ بيدم كى مىآيى تو گفتى گُل بيايد من مىآيم * گُل عالم تمام شد كى مىآيى * * * تُ كِ وَر را مِرِى لَنگَر نِدَارى to ke var ra merey langar nedari * مَگَر اشقِ مُره دَر سَر نِدَارى magar esqe more dar sar nedari مُ خُا اشقِ تُره وَر ديده دَارُم mo xo esqe to re var dide darom * مَگَر كَافَر شِدِى بَاوَر نِدَارى magar kafar sedey bavar nedari تو كه بر راه مىروى لنگر ندارى * مگر عشق مرا در سر ندارى من كه عشق ترا بر ديده دارم * مگر كافر شدهاى ؟ باور ندارى * * * سَرِ راهِت نِشينُم تا بِيَايى sare rahet nesinom ta beyayi * بِ قُربُانِت كُنُم هر چِ كِ مَايى be qorbonet konom harce ke mayi بِ قُربُانِت كُنُم هم مَالُ هَم جُا be qorbonet konom ham malo ham jo * بِ شَرتِا كِ بِ سَر وَختِ مُا اايى be sarte ke be sarvaxte mo ayi سر راهت نشينم تا بيايى * به قربانت كنم هرچه كه خواهى به قربانت كنم هم مال و هم جان * به شرطى كه به سر وقت من آيى * * *